skip to main content
  • Συμβουλευτικό Κέντρο Φοιτητών
  • Συμβουλευτική Φοιτητών
  • Φοιτητές με Αναπηρία
  • Εθελοντισμός
  • Άμεση Βοήθεια

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α: Άρθρο 3. Αρχές Δεοντολογίας στην Παροχή Υπηρεσιών

Η διατήρηση και η άρση του απορρήτου στις ψυχοθεραπευτικές σχέσεις.

  1. Οι ψυχολόγοι πρέπει να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας του απορρήτου των πληροφοριών που συλλέγουν μέσω της επαγγελματικής τους πρακτικής και να μην αποκαλύπτουν σκόπιμα ή από αμέλεια την ταυτότητα των πελατών τους σε τρίτα άτομα ή σε οργανισμούς.
  2. Θα πρέπει οι ψυχολόγοι από την πρώτη συνάντηση να πληροφορούν τον πελάτη τους ότι οι πληροφορίες τις οποίες πρόκειται να μοιραστεί μαζί τους στη διάρκεια των θεραπευτικών τους συναντήσεων, όπως και οποιεσδήποτε πληροφορίες από τα τεστ που πιθανά να χρησιμοποιηθούν στη διάρκεια της θεραπείας, φυλάσσονται με απόλυτη εχεμύθεια. Ο πελάτης πρέπει να διαβεβαιώνεται ότι οι πληροφορίες από τα προσωπικά του στοιχεία είναι καθαρά επαγγελματικές και κανείς δεν θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτές χωρίς την γραπτή συγκατάθεσή του.

Οι μόνες εξαιρέσεις οι οποίες μπορεί να υπάρξουν στον αυστηρό αυτό κανόνα είναι:

2.1.  Όταν απειλείται η ζωή του πελάτη. Εάν οι ψυχολόγοι έχουν σοβαρούς λόγους να πιστεύουν ότι η ζωή του πελάτη τους διατρέχει σοβαρό κίνδυνο, δηλαδή όταν ο πελάτης τους είναι σε θέση να ασκήσει φυσική βία στον εαυτό του και δεν ακολουθεί την προτεινόμενη για το πρόβλημα αυτό αγωγή, τότε οι ψυχολόγοι αρχικά ζητούν τη γνώμη ενός αμερόληπτου και έμπειρου συναδέλφου τους και διατηρούν το δικαίωμα να αναφέρουν το περιστατικό στο νοσοκομείο ή στο πλησιέστερο προς τον πελάτη συγγενικό πρόσωπο το οποίο έχει τη δυνατότητα να τον προστατέψει.

2.2.  Όταν απειλείται η ζωή ενός άλλου ανθρώπου. Εάν οι ψυχολόγοι έχουν σοβαρούς λόγους να πιστεύουν ότι υπάρχει απειλή για την άσκηση φυσικής βίας από τον πελάτη τους σε βάρος κάποιου άλλου ανθρώπου ή όταν ο πελάτης τους έχει ιστορικό βίαιης και επικίνδυνης συμπεριφοράς και αποτελεί σοβαρή απειλή για άλλους ανθρώπους, τότε ίσως οι ψυχολόγοι να χρειαστεί να πάρουν κάποια μέτρα (όπως να επικοινωνήσουν με τον άνθρωπο ή τους ανθρώπους που κινδυνεύουν, ή ακόμα και να ζητήσουν τον περιορισμό του συμβουλευόμενου), για να μην απειληθεί η ασφάλεια άλλων ανθρώπων.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι προαναφερθείσες εξαιρέσεις στην εχεμύθεια των ψυχολόγων αποτελούν εξαιρετικά σπάνια γεγονότα. Στις προαναφερθείσες περιπτώσεις όπου θεωρείται απολύτως αναγκαίο να παραβιαστεί η επαγγελματική εχεμύθεια των ψυχολόγων, τότε απελευθερώνονται αποκλειστικά οι πληροφορίες που θεωρούνται απολύτως αναγκαίες για την προστασία του πελάτη ή των άλλων ανθρώπων.

Επιστροφή στον Κανονισμό Λειτουργίας